امام حسین (ع) می فرماید :

امام حسین در روز عاشورا فرمود : مردم بنده دنیا هستند و دین را فقط بـا

زبانشان  لمس  می کنند ، تا  وقتی  که  بدانند  دین ضرری برایشان ندارد

دورش می چرخند اما  وقتی که پای امتحان در میان آید دین داران  واقعی

کم هستند .

امام حسین (ع) می فرماید :

امام حسین (ع) به  فرزندش امام زین العابدین (ع) فرمود : از ستم نمودن

به کسی که جز خداوند یاوری ندارد بپرهیز .

امام حسین (ع) می فرماید :

بدترین مردم کسی است که آخرتش را فدای دنیایش بکند .

امام حسین (ع) می فرماید :

کسانیکه بندگی خدا را می کنند ، بندگی دیگری را نمی کنند .

امام حسین (ع) می فرماید :

از سخنی که تو  را پشیمان کند و وادار به عذرخواهی نماید بپرهیز و مگو .

امام حسین (ع) می فرماید :

هیچ کار خوبی را برای اینکه مردم تعریفت کنند انجام مده و  بخاطر خجالت

آن را ترک مکن .

امام محمد باقر (ع) می فرماید :

از بی حالی بپرهیز  زیرا کلید هر زشتی است و دین و دنیای انسان را تباه

و فاسد می کند .

امام صادق (ع) می فرماید :

شفاعت ما  در  روز  قیامت شامل حال کسی که به  نماز بی توجه  باشد

نخواهد شد .

امام موسی کاظم (ع) می فرماید :

بهترین بخشش ها ، یاری مظلوم است .

امام علی نقی (ع) می فرماید :

کسی که بی پروا گناه کند و پرده حیا را به  دور اندازد ، خداوند او را خوار و

بیچاره خواهد کرد .

منبع : آشنایی با معصومین (ع)

امام صادق (ع) فرمودند:

·         در هر شبی از شبهای ماه رمضان ،خداوند-عزوجل- جماعتی از گناهکاران را از  آتش دوزخ آزاد و رها می کند ، مگر آن کسی که با نوشابه الکلی  روزه خود  را   شکسته باشد. خداوند در آخرین شب ماه رمضان ، به شمار همه آمرزیدگان این ماه ، دوزخیان را از آتش دوزخ آزاد می کند.

 

·         بر آورد وآمار در شب نوزدهم صورت می گیرد ودر شب بیست ویکم به ثبت می رسد ودر شب بیست وسوم امضا می شود.

 

منبع: گزیده کافی جلد سوم

 

رسول اکرم (ص) فرمودند:

 

·         هیچ مومنی نیست که ماه رمضان را فقط به حساب خدا روزه بگیرد مگر آنکه خدای تبارک وتعالی هفت صفت را برای او ثابت ولازم فرماید:

نخستین صفت آنکه هرچه حرام در پیکرش باشد گداخته شود.

دوم: به رحمت خدای عز وجل نزدیک می شود.

سوم: کفاره گناه پدرش آدم را پرداخته نموده است.

چهارم: خداوند لحظات جان کندن را بروی آسان گرداند.

پنجم: از گرسنگی وتشنگی روز قیامت در امان خواهد بود.

ششم: خدای عز وجل از خوراکهای لذیذ بهشتی او را نصیب دهد.

هفتم: خدای عزوجل بیزاری از آتش دوزخ به او عطا فرماید.

 

منبع: الخصال